- 1
Teatro Nacional Sao Joao
Dit klassieke gebouw werd in 1910 gebouwd bovenop de ruïnes van het Real Theatre dat in 1908 afbrandde. Met stilistische emblemen die pijn, kwaliteit, haat en liefde vertegenwoordigen.
De hoofdgevel is geïnspireerd op de renovatie in de stijl van Lodewijk XVI, wat typisch is voor de vroege jaren van de 20e eeuw, met name in Frankrijk.
Ontworpen door Marques da Silva, wordt het beschouwd als een gebouw van openbaar belang.
Zijn hoofddoelen waren de creatie en presentatie van theatervoorstellingen, van diverse genres, en de aanmoediging van een betere publieke toegang tot specialistische, klassieke en hedendaagse theaterwerken, die het nationale en internationale drama-repertoire bestrijken.
Naast het Teatro Nacional São João, het hoofdkantoor, verbindt het gebouw het Teatro Carlos Alberto met het klooster São Bento da Vitória.
· Doorgang zonder stop
- 2
Muralha Fernandina
De Muralha Fernandina do Porto is een van de best bewaarde geheimen van de stad en vertegenwoordigt een belangrijk erfgoed van militaire architectuur.
Gebouwd tussen 1368 en 1437, werd deze historische muur opgetrokken met fondsen afkomstig van de Sisa do Vinho en strekt zich uit over ongeveer 3000 stappen, met een gemiddelde hoogte van 30 voet.
· Doorgang zonder stop
- 3
Catedral do Porto
Bouw daterend uit de twaalfde/dertiende eeuw, in romaanse stijl, die in de loop der jaren is vergroot en vernieuwd tot de uiteindelijke vorm in de twintigste eeuw, resulterend in een geïdealiseerde reconstructie van de middeleeuwse kathedraal.
10 min, entree niet inbegrepen
· 10 min· Toegang niet inbegrepen
- 4
Pelourinho Se Catedral Porto
Volgens het nationale beleid opgelegd door het Estado Novo, werden de gebouwen rond de kathedraal, het Casa do Cabido en het Bisschoppelijk Paleis, in 1940 gesloopt.
In plaats daarvan werd een betegeld terras gebouwd, waar een stenen monument dat het lokale bestuur (pelourinho) vertegenwoordigt, werd geplaatst.
Het monument, dat in 1945 werd gebouwd, was een reproductie van een tekening uit 1797.
5 min
· 5 min
- 5
Episcopal Diocese of Porto
Het werd waarschijnlijk in de 13e eeuw gebouwd, hoewel het mogelijk gebaseerd is op een oudere constructie.
In 1737 werd het verbouwd; de veranderingen werden ontworpen door Nicolau Nasoni, volgens sommige auteurs.
De hoofdgevel wordt geopend door een volledige boog geflankeerd door pilasters en bekroond met een versierd fronton.
Het centrale raam heeft een stenen balustrade en het fronton - dat het entablement overschrijdt - toont het wapenschild van bisschop D. Rafael de Mendonça.
De zijgevels presenteren eveneens omlijste ramen met prachtige frontons.
5 min, entree niet inbegrepen
· 5 min· Toegang niet inbegrepen
- 6
Sao Bento Railway Station
Gelegen in het centrum van de stad en gebouwd in het begin van de 20e eeuw, heeft het een glazen en gietijzeren dak ontworpen door architect Marques da Silva.
De lobby is bedekt met twintigduizend verhalende tegels van de schilder Jorge Colaço.
10 min
· 10 min
- 7
Avenida Dos Aliados
Het plein vindt zijn oorsprong in het begin van de 18e eeuw. In 1718 begon een project voor de urbanisatie van het gebied, wat resulteerde in de aanleg van nieuwe straten en een ruim plein, bekend als Praça Nova (Nieuw Plein).
Het plein werd aanvankelijk begrensd door de middeleeuwse stadsmuren en door stedelijke paleizen, die nu allemaal verloren zijn gegaan.
· Doorgang zonder stop
- 8
Praca de Carlos Alberto
Eeuwenlang heette het Praça dos Ferradores (Plein van de Smidse), die daar hun werkplaatsen hadden.
In de 18e eeuw werd het Paleis van de Viscondes de Balsemão aan de oostkant van het plein gebouwd.
Later verhuurd, diende het als pension en ontving het koning Karel Albert van Sardinië, die naar Porto was verbannen. Ter ere van hem draagt het plein zijn huidige naam.
In het midden van de tuin herinnert een monument van Henrique Moreira aan de Portugezen die stierven tijdens de Grote Oorlog 1914-18.
· Doorgang zonder stop
- 9
Fonte dos Leoes
De Fontein van de Leeuwen (Portugees: Fonte dos Leões) is een 19e-eeuwse fontein gebouwd door het Franse bedrijf Compagnie Générale des Eaux pour l'Etranger.
Gegoten door de Val d’Osne gieterij in Frankrijk, is het grotendeels een kopie van de fontein op het Stadhuisplein van Leicester, Engeland.
5 min
· 5 min
- 10
Igreja dos Carmelitas
Zeventiende-eeuwse kerk waarvan de klassieke façade dateert uit de jaren 1850. Het project is toegeschreven aan architect/schilder Nicolau Nasoni.
Het altaarstuk, in de stijl van de Porto rococo, werd beschouwd als een stilistisch revolutionair stuk.
Gebouw aangewezen als nationaal monument.
· Doorgang zonder stop
- 11
Igreja do Carmo
Kerk gebouwd in de tweede helft van de achttiende eeuw. Vanwege zijn architectuur en interieursculpturen wordt het beschouwd als een van de meest opmerkelijke gebouwen van de Porto rococo.
In 1912 werd de zijgevel bedekt met tegels. De tekeningen op die tegels zijn ontworpen door Silvestre Silvestri. Het zijn figuratieve composities die verwijzen naar de cultus van Nossa Senhora (Onze Lieve Vrouw).
Gebouw aangewezen als nationaal monument.
· Doorgang zonder stop
- 12
Cordoaria Tuin
Beter bekend als Cordoaria Tuin, heet deze tuin sinds 1924 João Chagas Tuin. De naam waaronder het het best bekend is, is te danken aan de activiteit van de touwslagers die hier - in de nieuwe touwslagerij - ongeveer 200 jaar verbleven.
In de negentiende eeuw besloot de gemeente de Praça da Cordoaria om te vormen tot een openbare ruimte. Het project, van de Duitse landschapsarchitect Emile David, werd gebouwd in 1865/1866.
In de tuin staan beelden van Ramalho Ortigão en António Nobre en een set sculpturen van Juan Muñoz uit 2001, evenals "O rapto de Ganímedes" (De ontvoering van Ganymedes).
In het kader van Porto 2001 - Culturele Hoofdstad van Europa, onderging deze tuin een herinrichting.
· Doorgang zonder stop
- 13
Torre dos Clerigos
De Clérigos Kerk is een barokke kerk in de stad Porto, Portugal. De hoge klokkentoren, de Torre dos Clérigos, is vanuit verschillende punten van de stad te zien en is een van de meest karakteristieke symbolen.
5 min, entree niet inbegrepen
· 5 min· Toegang niet inbegrepen
- 14
Mosteiro de Sao Bento da Vitoria
Daterend uit het einde van de zestiende eeuw, werd het in 1977 uitgeroepen tot Nationaal Monument en is het een van de belangrijkste religieuze gebouwen in de stad.
Tussen 1985 en 1990 diende het IPPAR het klooster voor restauratie, waardoor het kon worden bewoond door benedictijnermonniken, het Porto Nationaal Orkest en de Stadsarchieven van Porto.
In het kader van Porto 2001 - Culturele Hoofdstad van Europa, werd de Nobele Claustrum bedekt met een akoestische schil.
In 2007 kende de staat een aanzienlijk deel van het gebouw toe aan TNSJ (Teatro Nacional de S. João) - oostvleugel en deel van de zuidvleugel en de Nobele Claustrum waar theatervoorstellingen, concerten en speciale evenementen uit het programma worden gehouden, terwijl er ook andere initiatieven van verschillende aard worden verwelkomd.
· Doorgang zonder stop
- 15
Palacio da Bolsa
Een Nationaal Monument, het Palácio da Bolsa (Beurspaleis) is eigendom van en zetel van de Kamer van Koophandel van Porto. Het werd ontworpen door Joaquim da Costa Lima in neoklassieke stijl in 1842.
Gelegen in het historische centrum, is het een van de meest bezochte monumenten met de beroemde Arabische Zaal als hoogtepunt.
Een Cultureel en Conferentiecentrum, het Beurspaleis is een locatie met unieke omstandigheden voor het organiseren van evenementen en uitstekende initiatieven.
Inbegrepen in de Urban Wine Route. Toegankelijk voor mensen met beperkte mobiliteit via een zij-ingang.
· Doorgang zonder stop
- 16
Monumento a Dom Pedro V
Gemaakt door Célestin Anatole Calmels (sculptuur) en Joaquim da Costa Lima (architectuur), werd dit standbeeld onthuld in oktober 1866.
Het monument bestaat uit een basis waarop het tweezijdige voetstuk staat.
Eén van de zijden toont de donatie van het hart van D. Pedro aan de vertegenwoordigers van Porto, en de andere stelt de aankomst in Mindelo voor.
Het standbeeld op het voetstuk, dat in België werd gegoten, stelt D. Pedro voor die de constitutionele handvest aan de stad aanbiedt.
· Doorgang zonder stop
- 17
Livraria Lello
Het gebouw waar de bibliotheek zich nu bevindt, werd ingehuldigd in 1906. Speciale vermelding verdient de prachtige Art Nouveau-gevel met neogotische details.
Binnenin is de bibliotheek versierd met gepleisterd imitatiehout en heeft een magnifiek trappenhuis dat het verbindt met de bovenverdieping - een van de eerste gewapend-betonnen constructies in Porto.
Ook de moeite waard is het enorme glas-in-lood dakraam, met het monogram en de spreuk van de bibliotheek: 'Decus in Labore'.
In 2008 beschouwde de Engelse krant The Guardian deze bibliotheek als de derde mooiste ter wereld, net als Lonely Planet in zijn gids 'Lonely Planet's Best in Travel 2011', die het beschreef als een 'Art Nouveau-juweel', en met name de 'neogotische planken' en de 'golvende rode trap' noemde.
· Doorgang zonder stop
- 18
Mercado Ferreira Borges
Deze markt werd in 1885 gebouwd, in opdracht van de gemeenteraad, ter vervanging van de oude Mercado da Ribeira (Ribeira Markt).
Het functioneerde slechts korte tijd als markt en werd voor verschillende doeleinden gebruikt.
Het vertegenwoordigt een belangrijk voorbeeld van ijzeren architectuur in Porto, dat later werd gerenoveerd om een uitgaansgelegenheid te worden, waar nu Hard Club is gevestigd.
· Doorgang zonder stop
- 19
Jardim do Infante Dom Henrique
Dit plein, bestaande sinds 1885, wordt omringd door Mercado Ferreira Borges en Palácio da Bolsa, gelegen in het historische centrum.
Hier is een kleine tuin, waaronder een ondergrondse parkeergarage werd gebouwd en een Monument voor Infante D. Henrique, ingehuldigd ter gelegenheid van de 500ste verjaardag van zijn dood.
De bouw begon in 1894, werd voltooid in 1900, en vertegenwoordigt de triomf van de Portugese navigatie en geloof.
· Doorgang zonder stop
- 20
Iglesia De San Francisco
De belangrijkste gotische tempel van de stad, waarvan de bouw in de veertiende eeuw begon. Het is een van de belangrijkste werken van de Barok, vanwege het vergulde interieur uit de zeventiende en achttiende eeuw.
Het was de overvloed van het vergulde houtsnijwerk dat Graaf Raczinsky ertoe bracht het te beschrijven als de 'Gouden Kerk'. En, overweldigd, voegt hij eraan toe: 'Het goud van deze kerk is zo mooi en rijk dat het alles wat ik in Portugal en in de hele wereld heb gezien, ver overtreft'.
Het is de moeite waard om de Jesseboom te vermelden, evenals de catacomben.
Het is sinds 1910 een Nationaal Monument en sinds 1996 Werelderfgoed van UNESCO.
· Doorgang zonder stop
- 21
Alfandega Porto Congress Centre
Een neoklassiek gebouw, gebouwd in de 19e eeuw, volgens een project van ingenieur Jean F. G. Colson. Het heeft twee gevels, één met uitzicht op de Douro-rivier en één met uitzicht op de stad.
Let op de structurele oplossingen die gebruik maakten van ijzer in combinatie met andere materialen - steen, baksteen of hout - afhankelijk van de functionaliteit van de verschillende ruimtes.
In 1987 werd besloten om het toekomstige Museum voor Transport en Communicatie te huisvesten in het gebouw dat toebehoort aan de gelijknamige vereniging. Hiervoor werden restauratie- en aanpassingswerkzaamheden uitgevoerd, volgens het project van architect Eduardo Souto Moura.
De Vereniging voor het Museum voor Transport en Communicatie (Associação para o Museu dos Transportes e Comunicações-A.M.T.C) beheert ook een Congrescentrum, verspreid over verschillende ruimtes in het gebouw van Alfândega Nova do Porto.
· Doorgang zonder stop
- 22
Mosteiro da Serra do Pilar
Werelderfgoed, de bouw begon in 1538 en werd pas rond 1670 voltooid. Aanvankelijk werd het opgericht om de Augustijner monniken van het Klooster van Grijó te huisvesten.
Later, tijdens de Burgeroorlog van 1832-1834, vestigde het liberale leger zich in het klooster. Als gevolg van de oorlog en de constante aanvallen die het leed, verkeerde het in een vreselijke staat van verval en verwaarlozing, totdat in 1834 met de oprichting van de Koninklijke Broederschap van Onze Lieve Vrouw van de Pilar, en later de Groep Vrienden van het Klooster van Serra do Pilar, in 1925, het hele gebouw werd hersteld.
De kerk, met een cirkelvormig grondplan, heeft een koepel omringd door een balkon; de kloostergang is ook cirkelvormig, met 36 Ionische zuilen, het enige voorbeeld in Portugal.
Vanaf het grote terras heeft men uitzicht op het hele riviergebied van Porto en Gaia tot aan de Arrábida-brug, en het historische centrum, met nadruk op de kathedraal en de D. Luís I-brug. In de tegenovergestelde richting ziet men het gebied van Fontainhas en de São João-brug.
15 min
· 15 min
- 23
Dom Luis I Bridge
Ontworpen door ingenieur Teófilo Seyrig, een leerling van Eiffel, werd deze in 1886 ingehuldigd en bestaat uit twee overlappende ijzeren dekken.
De brug is 395 meter lang en 8 meter breed, en zijn boog wordt nog steeds beschouwd als de grootste gesmede ijzeren boog ter wereld.
Tegenwoordig wordt het bovendek gebruikt door de Metro van Porto, die het gebied van de Kathedraal van Porto verbindt met de Tuin van Morro en de Avenida da República in Vila Nova de Gaia.
· Doorgang zonder stop
- 24
Ponte Infante Dom Henrique
De brug werd ingehuldigd op 30 maart 2003, na een project van ingenieur Adão da Fonseca. Hij werd gebouwd ter vervanging van het bovendek van de D. Luís I-brug, dat nu wordt gebruikt door metrolijn D.
Met een 371 meter lange en 20 meter brede dek, is het een boogbrug van het Maillart-type, gebouwd op grote hoogte, met een spanwijdte-hoogteverhouding van 11,2, met een boogoverspanning van 280 m - een wereldrecord, het wordt door wereldexperts beschouwd als een van de meest elegante van zijn soort.
Het verbindt het gebied van Fontaínhas met de parochie Oliveira do Douro in Vila Nova de Gaia.
· Doorgang zonder stop